| 08:40 | Arjan Olsthoorn

Chauffeurs brengen eerbetoon aan zieke Robert Salemink (50)

Robert Salemink (50), logistiek medewerken van een bedrijf uit Alphen aan den Rijn, heeft kanker en is terminaal. Hij heeft niet lang meer te leven. Zijn collega’s, waaronder veel vrachtwagenchauffeurs, zijn erg gesteld op Robert en dit Paasweekend namen zij op passende wijze afscheid van hem.

Uw cookieinstellingen laten het tonen van deze content niet toe. marketing Wijzig uw instellingen om deze content te zien.

Zaterdagochtend wordt de nietsvermoedende Robert thuis opgehaald door Stichting Noah4All in samenwerking met Stichting Ambulancewens. Op een viaduct over de N11 kijkt Robert vanaf zijn brancard uit over de weg. Dan verschijnt er een colonne met vrachtwagens. Tegen Hart van Nederland vertelt Robert: “Allemaal de lichten aan, kijk maar.” Het getoeter van de trucks is niet te missen en Robert begroet zijn collega’s op afstand door zijn beide handen in de lucht te steken. Het is een emotioneel afscheid in een bizarre tijd die wordt gedomineerd door het coronavirus. Een toeterende stoet aan vrachtwagens rijdt over de N11 onder het viaduct door waar Robert op staat. Zijn zus wordt het even teveel en de tranen rollen over haar wangen. Robert slaat een arm om haar heen. “Echt schitterend dit”, zegt hij zachtjes, terwijl de twee elkaar vasthouden. “Dit geeft echt even een boost, geweldig”, zegt Anja.

Vanaf het viaduct wordt Robert naar een andere plek gebracht, waar zijn collega’s nog een laatste rondje voor hem rijden. Weer klinkt er luid getoeter. Robert applaudisseert en steekt zijn beide duimen omhoog naar zijn collega’s. “Echt schitterend. Ik heb er geen woorden meer voor”, zegt Robert terwijl hij tegen zijn tranen vecht. “Echt klasse.”

“Die gozer verdient het gewoon”

Frank Bakker, van Stichting Noah4All heeft de bijzondere dag voor Robert georganiseerd. Door de strenge corona-maatregelen had de organisatie van de dag voor Robert flink wat voeten in de aarde, vertelt Frank. “Op een gegeven moment zag ik door de bomen het bos niet meer. Toen hebben we met heel veel instanties overlegd: mag het nu wel, mag nu niet. En uiteindelijk hebben we gekozen voor een drive-by.” Toch mag het resultaat er zijn. “Het is zo mooi en zo waardig,” zegt Frank. “Als je dit ziet, dat wij toch de jongens in de auto kunnen laten, Robert voorbij kunnen laten gaan. Je ziet wat het met de chauffeurs doet. Je ziet wat het met Robert doet. Vandaag is de afstand hetgeen waar wij mee te maken hebben, maar vandaag is de afstand naar zijn hart toe een stukje minder groot geworden.”

2 Reacties
Meepraten? Schrijf hier jouw reactie